sumarið er komið..

með látum, nú er upp undir 20 stiga hiti á daginn og stefnir í enn betra veður um helgina. Um helgina vorum við skötuhjú í s.k. hjóladegi með um 50 nágrönnum úr Älvsjö. Þetta er geim sem haldið er ár hvert og nú var okkur boðið með (nýja hressa parið í hverfinu þið skiljið). Gleðin hófst um hádegi, fólki skipt í hópa sem hétu nöfnum ýmissa landa og í takt við það átti maður að klæða sig bæði að deginum og kvöldinu, m.a. var skylda að vera í sitthvorum lit á sokkunum og þeir vel sýnilegir svo sæist hvaða hópi maður tilheyrði. Skrautlegt lið. Við leystum ýmsar þrautir (hjóla með skeið og egg í munninum, í þeim dúr) og svo var farið heim til einhvers í hópnum - drukkið whisky og eldaður matur týpiskur fyrir landið sem maður tilheyrði. Hópurinn hans Sigurðar eldaði hér heima hjá okkur (USA) og saxaðist því aðeins á íslenska brennivínið (bara Svíar sem vilja líta við þessu). Svo var skrall um kvöldið í skólanum hans Kristins, við gerðum ráð fyrir því að djammið yrði búið um 10 eins og vaninn er í þessu landi kvöldsvæfs fólks - en nei, hefð er fyrir því að skralla fram undir morgunn í þessum hópi. Barnapíur dagsins og nokkrir til sátu því gestgjafalaus fyrir framan Júróvisjon þegar við komum loksins heim, þá fyrst af öllum til að yfirgefa djammið. Palli (væntanlegur nágranni í Stokkhólmi, var í heimsókn til að ganga frá húsakaupum) hleypti þeim (umbeðinn) inn. Þetta er allt svo frjálslegt hérna.
Já og mitt lið vann silfur, gott að það komi fram. Lið Sigurðar átti ekki séns því þar var náungi nokkur, svalur að sínu eigin mati, sem átti frasa eins og "slakið á maður, óþarfi að vera eitthvað að keppa", hann skemmdi því fyrir sínu liði með því að framkvæma sína þraut sérstaklega hægt til að sýna öllum hvernig maður heldur kúlinu. Minn maður var pínu pirraður...
Kristinn og bekkurinn hans stóðu fyrir sumargleði fyrir foreldra fyrir viku. Þarna stóð hann upp á sviði skólans, í fremstu röð og söng hvert lagið á fætur öðru á meðan við horfðum með aðdáunaraugum (ekkert auðveldir textar sko). Átta ára krakkarnir voru kynnar og endurtóku eftir hvert atriði "sjáið hvað börnin ykkar standa stillt og prúð, eru þau ekki dugleg", svo kom í ljós í lokin að börnin stóðu öll í sandölum sem negdlir höfðu verið í gólfið, Kristni fannst þetta eiginlega hápunkturinn, var ekkert smá spenntur að sýna okkur ´kórgólfið með áföstu skónum eftir skemmtunina.
Svo var kúreka - og indjána þemadagur í skólanum í fyrradag. Þeir elska þemaskemmtanir í þessu landi.
Jæja, best að skella sér í vinnuna, ræðum Júróvisjon síðar...