Nú styttist í flutningana, eftir 8 daga kveðjum við T43 og færum okkur um nokkrar götur yfir í Veg Frú Maríu nr 20 (jú gatan heitir þessu nafni í alvörunni). Við erum orðin mjög spennt, búin að vera að pakka og henda (þ.e.a.s. Sigurður sýnir mér hluti: "má ekki henda þessu?" og ég svara: "alls ekki, þetta er til minnis um Isle of Wight ´85" eða "nei, amma mín notaði þessa peysu einu sinni og ég mun mjög líklega vilja nota hana eftir 20 ár"). Mér gengur mun betur að henda eigum barnanna...
Vala hefur auðvitað tekið stakkaskiptum síðan siðasta skýrsla var sett á alnetið. Nú vill hún helst standa, annað hvort á gólfinu eins og brú eða upp við eitthvað. Það er hægt að plata hana til að ganga 1 skref með eða svo. Það er farið að sjást í 2 tennur í efri góm og hún hefur bætt nokkrum brellum í sarpinn, núna finnst henni skemmtilegast að vinka og sýna hvað hún er stór. Svo segir hún baba (einstaka sinnum) og vava sem ég held hljóti að þýða mamma.